وطن يعنى حراج تخت جمشيد
وطن يعنى فناى شيرخورشيد
وطن يعنى كه غصب كاخ كاووس
وطن يعنى خجالتها ز سيروس
 وطن يعنى براى لقمه اى نان
... ... به زير پا نهادن دين و ايمان
وطن يعنى عزيزم سفره خاليست
چه حاجت نان كه ما را گريه كافيست
وطن يعنى كه بابا نان ندارد
ز غم مادر لبى خندان ندارد
وطن يعني اسير قلعه ديو
به پا زنجير و گردن حلقه ديو
وطن يعنى بلنديهاى جولان
پى آزاديش بگذشتن از جان
وطن يعنى تمام ملك ايران
فداى ذره اى از خاك لبنان
 وطن يعنى بده هم جان و هم دين
پى آزادى خاك فلسطين
وطن يعنى چاوز يعنى بوليوى
وطن يعنى ره و آيين ديوى
وطن يعنى عراق و شام و افغان
وطن يعني كه هر جا غير ايران